Zoals zovelen over de hele wereld waren de zomerplannen van mijn gezin door COVID-19 onduidelijk. Dit jaar hebben mijn kinderen rustig de kleuterschool en groep 5 afgerond zonder hun vrienden en festiviteiten. Een korte viering via Zoom was lief, maar mijn man en ik wilden iets speciaals doen om hun moed erin te houden in onze nieuwe wereld van social distancing en het niet kunnen knuffelen van vrienden. Onze familie hecht meer waarde aan ervaringen dan aan materiële dingen en we wisten dat we wilden reizen, maar moesten eerst wat onderzoek doen naar wat veilig was. Mijn man zei: “laten we een roadtrip maken!”, en voor ik het wist, zaten we op de weg. Hier zijn enkele lessen uit onze reis:
1. Reis licht 
Foto bij Lake Powell
Met 2 volwassenen en 2 kinderen dacht ik dat we de helft van het huis zouden moeten inpakken om comfortabel op reis te zijn. Uiteindelijk bleek dat de camper die we huurden al met heel veel Uitrusting was uitgerust. De essentials op onze inpaklijst waren kleding, eten, zonnebrandcrème en mijn yogamat. Het was een geschenk om te zien hoe weinig we nodig hebben in ons dagelijks leven, en toen we terugkwamen van het kamperen, doneerden we verschillende tassen met kleding en “spullen”. We beseften dat we elkaar nodig hebben, onderdak, voeding en zelfzorg.
2. Eer Moeder Natuur 
Foto bij de Grand Canyon
Mijn gezin vond het heerlijk om onze eerste volledige dag van onze roadtrip in de Grand Canyon door te brengen. De grootsheid van het landschap voelde alsof we een heilige ruimte betraden. Ik leerde dat de Native Americans de Grand Canyon de schoot van Moeder Aarde noemen. Toen de zon onderging boven de canyon, kon ik zien dat de aarde vol leven was: een havik cirkelde boven ons en de rotsen leken lichtgevend in de schemering. Mijn kinderen waren vooral verrukt door de uitgestrektheid van the space en hadden een heel lief gesprek over hoe ze terug wilden komen als ze volwassen zijn en naar beneden wilden wandelen. Het was een vreugde om hun verwondering en plannen te horen.
3. Adem diep 
Foto bij Monument Park
Monument Valley in Utah ligt op 5200 voet hoogte en ik voelde hoe mijn longen naar lucht snakten terwijl we de berghelling beklommen. Het park was erg heet en ik voelde een klein moment van paniek in mijn lichaam. Toen herinnerde ik me de laatste keer dat ik in een hot yoga-les was en hoe vergelijkbaar dat voelde. Hot yoga is iets wat ik heb leren waarderen door mijn ademhaling te reguleren, en dit was niet anders. Langzame, gelijkmatige ademhalingen hielpen me een diep gevoel van centrering te vinden. Dit land grenst aan het Navajo-gebied en in dit deel van de Verenigde Staten worden veel zweethutceremonies uitgevoerd. Ik stelde me de hitte voor als zuiverend en voelde me meteen op mijn gemak.
4. Aan de andere kant van ongemak ligt groei 
Foto bij de Narrows, Zion National Park
Onze verkenning van Utah ging verder met een tocht naar de Narrows in Zion National Park. Het heet de Narrows omdat dit het smalste gedeelte van de Zion-kloof is. We hadden ons huiswerk gedaan en wisten dat we voor deze wandeling enkele Uitrusting nodig hadden. We huurden neopreen sokken & schoenen en wandelstokken, omdat we door water moesten lopen dat op sommige gedeelten van de wandeling tot aan de taille kon komen. Terwijl we stroomopwaarts liepen, leerden we de zwarte stenen in het water te vermijden, omdat die gladder zijn, en te zoeken naar meer poreuze stenen. De eerste paar stappen merkte ik dat ik liep als de Pink Panther, met mijn voeten vóór mijn romp, terwijl ik probeerde het terrein te navigeren. Ik had verschillende verhalen gehoord over verzwikte enkels en wilde voorzichtig zijn en veilig blijven. Langzaam vond ik een normaal wandeltempo en besefte ik dat ik, doordat ik zo voorzichtig was met mijn stappen, vergeten was op te kijken. Toen ik eindelijk opkeek, zag ik stenen wanden van 300 meter hoog om me heen en het zonlicht dat door de wolken scheen. Ik moest even pauzeren en de schoonheid van dit tafereel vieren, terwijl ik me herinnerde dat aan de andere kant van ongemak groei ligt.
5. Blijf in het moment 
Op onze laatste dag van onze roadtrip werd ik wakker voordat mijn familie wakker was en ging ik naar de Virgin River achter het camperpark. Ik zag een prachtige steen en ging zitten om te mediteren en de warmte en straling van het zonlicht in me op te nemen. Na een paar minuten van centreren en deze prachtige tijd onderweg te vieren, klom mijn jongere zoon Rocket de rivier in en op mijn schoot. Mijn oudere zoon Cruz maakte een foto van dit lieve moment dat ik altijd zal koesteren. Onze tijd in de natuur leerde ons prachtige en belangrijke lessen die we met ons mee zullen dragen.
