Terug naar de oorsprong, van onze oprichter

In zijn nieuwe boek, "Gravity Grace: How To Awaken Your Subtle Body and The Healing Power of Yoga", brengt Manduka-oprichter en auteur Peter Sterios ons terug naar de oorsprong van onze yoga. Hieronder vindt u een fragment uit zijn boek over de fundamenten van een praktijk.

DE FYSIEKE PRAKTIJK VAN YOGA

Met de verspreiding van yoga in de moderne wereld is het gemakkelijk om te vergeten waar de fysieke praktijk van yoga werkelijk over gaat. Traditioneel werden de fysieke praktijken op zichzelf "hatha yoga" genoemd, een van Patanjali's acht ledematen van wat de volledige beoefening van yoga inhield. Vandaag de dag wordt "hatha" yoga door velen echter beschouwd als slechts een andere "stijl" binnen het overvloedige aanbod van andere beschikbare "stijlen" - Iyengar, ashtanga, vinyasa, power, hot, yin, restorative, goat, enz.

Fundamenteel voor de fysieke praktijk van yoga is de wisselwerking tussen inspanning en niet-inspanning, een polariteit die wordt weerspiegeld in de Sanskrietterm "hatha". Dit woord heeft vele betekenissen. In zijn eenvoudigste definitie kan het woord worden opgesplitst in twee stamwoorden: ha, wat "zon" betekent, en tha, wat "maan" betekent. Samen impliceren deze stamwoorden een verbinding van de mannelijke en vrouwelijke principes die in ieder van ons te vinden zijn, wat gewoonlijk een vereniging symboliseert van inspanning met niet-inspanning, actief met passief, en kracht met overgave. Gecombineerd met het woord yoga, komen we tot een definitie waarin we de praktijk van hatha yoga begrijpen en ervaren als het gelijktijdig inspannen en niet-inspannen door een verbinding van geest (aandacht) en beweging (actie), zowel actief als passief.

We kunnen een bewust proces creëren van het samenvoegen van deze concepten in de beoefening van asana door overmatige fysieke inspanning te minimaliseren als een middel om onze levensenergie te behouden - een van de belangrijkste voordelen van yoga. Het is ook een middel om de subtiele krachten te identificeren en te activeren die op een bewustzijnsniveau opereren dat dieper is dan het grove fysieke lichaam, om een efficiëntere manier van bewegen te creëren. Twee van deze krachten die het meest beschikbaar zijn voor de praktijk, vooral voor beginners, zijn de subtiele energieën van zwaartekracht en gratie. Zwaartekracht is de fysieke aantrekkingskracht van objecten; gratie is het spirituele equivalent ervan. Tijdens de praktijk worden beide gebruikt als objecten voor onze aandacht en als katalysatoren voor beweging, zowel fysiek als psychologisch.

INCORPOREREN VAN ZWAARTEKRACHT EN GRATIE

Om te demonstreren hoe zwaartekracht & gratie toe te passen in je praktijk, laten we eens kijken naar een van de meest voorkomende houdingen (asana) die wordt onderwezen - Neerwaartse Hond. Deze eenvoudige houding geeft ons de kans om de trek van de zwaartekracht te gebruiken om passief ruggengraatverlenging te creëren, terwijl we ook dynamisch flexibiliteit en kracht opbouwen in onze benen, heupen, schouders en armen.

De vorm van deze houding laat je het schedeluiteinde van je ruggengraat loslaten voor verlenging, en voor het staartbeenuiteinde van de ruggengraat, in plaats van actief het staartbeen omhoog te trekken zoals vaak wordt geleerd, is het werk om het staartbeen stil te houden terwijl je diep in je bekken verzacht. Anatomisch gezien vereist het stabiliseren van het stuitje zonder spierkracht een sterke ontspanning in het skelet- en gladde spierstelsel van de bekkenbodem en het schaambeen. Dit nodigt de spieren van de benen uit om te engageren en te verlengen, om te voorkomen dat de heupen instorten. Om het thoracale gebied van de ruggengraat volledig los te laten, is een gelijke overgave in de schouders, borst en keel nodig, wat de spieren van de armen uitnodigt om te engageren en te verlengen, waardoor de schouders niet instorten.

Om deze elementen te ervaren in de Neerwaartse Hond, begin op je handen en knieën, voeten op heupbreedte uit elkaar, tenen naar voren getrokken. Plaats met rechte armen je handen iets breder dan schouderbreedte uit elkaar, vingers zachtjes gespreid. Vertraag bewust je ademhaling, met een inademing van 3-4 seconden, uitademing van 3-4 seconden. Til bij een uitademing langzaam je knieën van de vloer en loop je voeten een beetje naar achteren, strek je benen totdat je weerstand voelt in je hamstrings. Laat je hoofd zakken en strek je armen volledig uit.

Volg bij elke inademing de volheid van je ademhaling door de rug, voel (of visualiseer) je huid die zich verspreidt over de sleutelbeenderen, schouderbladen, onderrug en in de bekkenbodem.

Bij elke uitademing, verzacht bewust je sleutelbeenderen en de toppen van de longen (of visualiseer dat ze verzachten), voel het gewicht van je oksels en hart zakken, en span tegelijkertijd je armen aan. Tegelijkertijd, verzacht de sluitspieren, het middenrif en de huid onder je navel; voel het gewicht van je heupen zakken; en span tegelijkertijd je benen aan.

Bij elke ademhalingscyclus, laat de inademing je iets uit de houding tillen, waarbij de wervelkolom één wervel per keer rondt; bij de uitademing, laat je je schouders los en span je de armen aan, en laat je je heupen los en span je de benen aan. Tegelijkertijd, laat de achterkant van je schedel, de sluitspieren en de huid onder je navel opnieuw los, voel de taille verlengen en de navel passief naar binnen bewegen terwijl je verder in de houding komt. Na drie ademhalingscycli, laat los en adem in uit de houding.

De functionele schoonheid van de Neerwaartse Hond is het spel tussen inspanning en overgave, tussen het aanspannen en loslaten aan de omtrek en de kern van het lichaam tegelijkertijd, evenals de aandacht en focus die nodig zijn om je geest en je spieren samen te gebruiken op meerdere plaatsen in het moment, allemaal gecoördineerd met je ademhaling.

Bijvoorbeeld, door te reageren op de neerwaartse trek van de zwaartekracht op de zwaarte die je in je schouders en heupen vindt terwijl je ze loslaat, is er een natuurlijke respons in de spieren van je armen en benen om aan te spannen terwijl je zenuwstelsel zich bewust wordt van het dreigende “gevaar” van het instorten van je lichaam. Bovendien, een bijproduct van het tegelijkertijd loslaten van je schouders terwijl je je armen aanspant, is passieve externe rotatie van het bovenarmbeen.

Dit plaatst de schouder- en armverbinding in een optimale positie voor ondersteuning, kracht en flexibiliteit. Evenzo, door de heupen los te laten terwijl je de benen aanspant, creëer je passieve interne rotatie van het bovenbeen (femur), wat de heup- en beenverbinding optimaal plaatst.

Ook het vermelden waard in deze houding is de passieve binnenwaartse beweging van de buik (uddiyana bandha) bij de uitademing, terwijl het diafragma membraan zijn spanning loslaat en terugkeert naar de lagere thoracale holte. Deze actie produceert een vacuümeffect (negatieve luchtdruk) in de buikholte dat de buikwand iets naar binnen trekt en de verlenging van de lage wervelkolom naar het staartbeen ondersteunt. Dit moeiteloos ervaren in de Neerwaartse Hond plant the seed voor het incorporeren van de praktijk van bandha's wanneer je bewust ademt.